حضرت علی اکبر)ع) در کربلا تا آخرین لحظات عمر در کنار پدر بزرگوار خویش ایستادگی کرد و از آن حضرت دفاع نمود تا در نهایت به شهادت رسید. این پژوهش با رویکرد تاریخی و روش توصیفی به مطالعه و بررسی چگونگی شهادت حضرت علی اکبر پرداخته و به این نتیجه دست‌یافت که آن حضرت پسر بزرگ امام حسین(ع) بود و حدود 25 سال یا بیشتر سن داشت. او در میان جوانان بنی‌هاشم، نخستین کسی بود که از امام حسین(ع) اجازه میدان خواست و به جنگ رفت و شهید شد. علی اکبر در میدان نبرد، چنان مبارزه می‌کرد که دشمن را در تنگنا قرار داد تا سرانجام فردی به نام مُرّة بن مُنقِذ عبدی بر او حمله و ضربتی وارد کرد و حضرت به زمین افتاد. در آن هنگام افراد دشمن بر او هجوم آوردند و بدنش را با شمشیر قطعه قطعه کردند تا جایی که برخی در چگونگی شهادت آن حضرت تعبیر «اِرباً اِرباً» را به کاربرده‌اند. امام حسین(ع) و زینب(س) به بالین علی اکبر آمدند. امام به جوانان بنی‌هاشم دستور داد که بدن پاره‌پاره علی اکبر را به خیمه‌ها ببرند و کنار دیگر شهیدان بگذارند.