تغییر رفتار محبان مکتب امام حسین(ع) در ایام عزاداری به سمت فضایل و عدم ثبات آن در برخی از پیروان امری کاملاً مشهود است. پیروان مکتب حسینی در تلاش‌اند با الگو قرار دادن امام و اصحابشان ساختار الگو را شکل داده و انسان‌هایی در طراز ایشان شوند. در ساختار الگو، سه مؤلفه الگوگیر، موردالگو و الگو وجود دارد. محبان مکتب حسینی الگوگیر، قرب پروردگار متعال موردالگو، امام حسین(ع) و اصحابش الگو هستند. الگوگیر با شاخص قرار دادن رفتارهای الگو و با تمرین و تکرار، در رفتار به طراز الگو می‌رسد. دلایل متعددی وجود دارد که سبب می‌شود برخی از محبان مکتب امام حسین(ع) انسان­هایی در طراز اصحاب‌الحسین نشوند. مهم‌ترین آنها بحران معرفتی در حوزه‌های متفاوت مانند بحران معرفتی نسبت به موردالگو، شخصیت الگوشونده، اهداف، روش و کیفیت الگو است. همچنین گاهی شرایط وجودی الگوپذیر محقق نبوده و یا الگوپذیر استقامت لازم را نداشته و یا این‌که به حواشی موردالگو مشغول شده و از اصل الگو دور مانده است. با وجود این موانع ساختار الگوی صحیح شکل نمی­گیرد و امام حسین‌های متفاوتی در اذهان برخی از محبان تولید می‌شود که با تبعیت از آنها نمی­توان در رفتار هم طراز شهدا و اسرای کربلا رفتار کرد.