حقیقت اهل بیت با حقیقت قرآن کریم، متحد است و برای درک حقیقت قرآن و حقیقت اهل‌بیت، جز توجه به‌وحدت موجود بینِ آن‌دو ثقل گرانبها، راهی نیست. این امر دربارة وجود مبارک سیدالشهدا(ع) ظهور بیشتری پیدا کرده است که ضرورت بحث از مطالعات حوزة قرآن و امام حسین(ع) را بیش از پیش آشکار می‌نماید. این مطالعات، عرصه‌های متنوع و اضلاع مختلفی دارد که مقالة حاضر به آن پرداخته است.
پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش اجتهادی (تحلیلی استنباطی)، به‌تحلیل گونه‌های مطالعات حوزة قرآن و امام حسین(ع) پرداخته و برای جمع‌آوری اطلاعات، از روش اسنادی بهره‌برده است. در پژوهش حاضر، با عنایت به‌ضرورت مطالعات تلفیقی حوزة قرآن و امام‌حسین(ع)، ابتدا به‌عرصه‌های آن توجه شد و درضمن ده‌دسته، گونه‌های ظهور معارف قرآنی در روایات و سیرة سید‌الشهدا(ع) از ظاهر به‌باطن و از مطالعات تک‌ساحتی به چندساحتی مورد توجه قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که می‌توان مطالعات حوزة قرآن و امام‌حسین(ع) را به‌عنوان یکی از نمونه‌های برجستة مطالعات علوم انسانی قرآن بنیان، مورد توجه و پژوهش قرار داد.