محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 Bringing Husseini Ma’arif to the Global Academic Stage: The Universal Significance of Sayyid al-Shuhada’s Legacy Bringing Husseini Ma’arif to the Global Academic Stage: The Universal Significance of Sayyid al-Shuhada’s Legacy 127 125 254710 FA Seyyed Mohammad Ali Razavi Assistant Professor, University of Lucknow, India. Journal Article The world today experiences fast changes in politics and society. Many communities face deep confusion about what is right. There are deep problems with fairness and equality in our institutions. Modern society has made great progress in technology and ideas. Yet it often struggles to connect progress with human dignity. People find it hard to maintain a meaningful way of living. Therefore, global communities are looking for strong moral values. The international journal Husseini Maarif addresses this urgent need. Its clear aim is to deeply study and organize Husseini teachings. The journal brings this knowledge into the wider academic community. This knowledge is known as Maarif al Husayni. The message of Sayyid al Shuhada, Imam al-Husayn (peace be upon him) transcends any specific time or place. His teachings are not limited by any specific religion. The historical events of Karbala occurred in 61 AH (680 CE). These events are part of Islamic history. However,their deeper lessons apply to everyone globally. These lessons focus on philosophy, society, and morality. Limiting his legacy to history ignores a powerful ethical system. Promoting Husseini Maarif internationally is not just an academic effort. It is a necessary response to modern moral challenges. The world today experiences fast changes in politics and society. Many communities face deep confusion about what is right. There are deep problems with fairness and equality in our institutions. Modern society has made great progress in technology and ideas. Yet it often struggles to connect progress with human dignity. People find it hard to maintain a meaningful way of living. Therefore, global communities are looking for strong moral values. The international journal Husseini Maarif addresses this urgent need. Its clear aim is to deeply study and organize Husseini teachings. The journal brings this knowledge into the wider academic community. This knowledge is known as Maarif al Husayni. The message of Sayyid al Shuhada, Imam al-Husayn (peace be upon him) transcends any specific time or place. His teachings are not limited by any specific religion. The historical events of Karbala occurred in 61 AH (680 CE). These events are part of Islamic history. However,their deeper lessons apply to everyone globally. These lessons focus on philosophy, society, and morality. Limiting his legacy to history ignores a powerful ethical system. Promoting Husseini Maarif internationally is not just an academic effort. It is a necessary response to modern moral challenges.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254710_c8547d86a24dd69b345a868cebd89c88.pdf

محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 A Reflection on the Qaṣīdah Muhjat al-Risalah درنگی در قصیدۀ «مهجة‌الرسالة» 7 22 254026 FA مرتضی علیزاده فنائی دانشجوی کارشناسی ارشد، مترجمی زبان عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. سید مهدی نوری کیذقانی دانشیار، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران عباس گنجعلی استاد، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران Journal Article The personality of Imam Husayn (peace be upon him) has always held a prominent and inspiring position in Arabic literature, particularly in contemporary devotional poetry. Contemporary poets have employed symbolic language and emotional imagery to portray him not merely as a historical figure, but as an enduring symbol of truth, resistance, and spirituality. Among these poets, Hasan al-Hutayt al-Amili stands out for his deeply emotional and contemplative treatment of the tragedy of Karbala. In his poetry, Imam Husayn (peace be upon him) is presented as the axis of love, the summit of suffering, the awakener of human conscience, and the continuation of the prophetic mission. Through poetic images such as wounds, tears, light, and the caravan of sacrifice, the poet seeks to depict an inner experience of empathy and spiritual communion with Imam Husayn. This approach elevates the Imam’s character beyond the level of a historical narrative, transforming it into a profound spiritual experience. One of the most distinctive features of al-Amili’s poetry is the deep connection established between the poet himself and the personality of Imam Husayn (peace be upon him). Throughout these poems, the Imam is consistently portrayed as the embodiment of truth and justice. By repeatedly emphasizing concepts such as love, sacrifice, and the pursuit of justice, the poet endeavors to convey the timeless message of Ashura in a contemporary form that is meaningful and accessible to today’s audience. This demonstrates that devotional poetry continues to play a vital role in transmitting religious and humanitarian values. شخصیت امام حسین(ع) در ادبیات عربی، به‌‌ویژه در شعر آیینی معاصر، همواره جایگاهی برجسته و الهام‌‌بخش داشته است. شاعران معاصر، با بهره‌گیری از زبان نمادین و تصاویر عاطفی، تلاش کرده‌اند این شخصیت را نه‌‌تنها به‌‌عنوان یک‌چهرۀ تاریخی، بلکه به‌‌عنوان نمادی از حقیقت، مقاومت و معنویت بازنمایی کنند. در این میان، حسن الحطیط العاملی از جمله شاعرانی است که با نگاهی عاطفی و اندیشه‌‌محور به‌واقعۀ کربلا پرداخته است. در اشعار او، امام حسین(ع) به‌‌عنوان محور عشق، اوج رنج، آگاهی‌بخش انسان‌ها و تداوم نبوت مطرح می‌شود. شاعر، با استفاده از تصاویر شاعرانه‌ای چون زخم، اشک، نور و قافلۀ فدا، تلاش می‌کند تجربه‌ای درونی از همدلی با امام حسین(ع) را به‌تصویر بکشد. این رویکرد، باعث می‌شود که شخصیت امام(ع) از سطح یک‌روایت تاریخی فراتر برود و به یک‌تجربۀ معنوی تبدیل شود. یکی از ویژگی‌های مهم در شعر عاملی، پیوند عمیق میان «منِ شاعر» و «شخصیت امام حسین(ع)» است. همچنین در این اشعار، امام حسین(ع) نماد حقیقت و عدالت معرفی می‌شود. شاعر با تکرار مفاهیمی، مانند عشق، فداکاری و حق‌طلبی تلاش می‌کند پیام عاشورا را در قالبی معاصر و قابل درک برای مخاطب امروز بیان کند. این مسئله، نشان می‌دهد که شعر آیینی همچنان نقش مهمی در انتقال مفاهیم دینی و انسانی دارد.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254026_97d24647a9aca86835b4c30981d55286.pdf

محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 Pilgrimage and the Development ofIslamic Civilization زیارت و توسعه تمدن اسلامی 23 38 254027 FA سید کمال کشیک نویس رضوی استادیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. 0000-0003-1700-5804 Journal Article 2026 02 23 The spiritual journey to sacred places, referred to in Islamic culture as pilgrimage (ziyārah), is a multifaceted phenomenon that has exerted profound social, cultural, and economic influences on Muslim societies. Beyond being merely an act of worship, pilgrimage has functioned as a driving force in shaping collective identity and fostering the spiritual advancement of Muslim communities. Using a descriptive–analytical methodology, this study examines the central role of pilgrimage in the civilizational development of the Islamic world. The findings indicate that pilgrimage, as a socio-spiritual institution, has fulfilled several important functions, including establishing extensive communication networks among Muslim communities, facilitating cultural and scholarly exchange, promoting the economic prosperity of pilgrimage cities and the routes leading to them, contributing to the development of distinctive Islamic architecture and art, and strengthening social solidarity among followers of different Islamic schools of thought. Throughout Islamic history, pilgrimage has served as a means of preserving historical continuity and transmitting cultural heritage. Historical evidence demonstrates that pilgrimage routes, much like trade routes, played a significant role in cultural and civilizational exchange. In Islamic thought, pilgrimage represents the manifestation of humanity’s spiritual connection with God through honoring His chosen saints and righteous servants. By reinforcing the spiritual dimension of collective life, this religious and social practice has contributed to the formation of a civilization centered on spirituality سفر معنوی به‌اماکن مقدس و متبرکه، که در فرهنگ اسلامی از آن به‌عنوان زیارت یاد می‌شود، پدیده‌ای چندوجهی است که تأثیرات عمیق اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در جوامع اسلامی برجای گذاشته است. این پدیده، فراتر از یک‌عمل صرفاً عبادی، به‌عنوان یک‌نیروی محرک در شکل‌دهی به‌هویت جمعی و تعالی معنوی جوامع مسلمان عمل کرده است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش‌شناسی توصیفی- تحلیلی، به‌بررسی نقش محوری زیارت در تکامل تمدنی جهان اسلام می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان داد که زیارت به‌عنوان یک نهاد اجتماعی-معنوی، کارکردهای متعددی داشته است: 1. ایجاد شبکه‌های ارتباطی گسترده میان جوامع اسلامی؛ ۲. تسهیل تبادلات فرهنگی و علمی؛ ۳. رونق اقتصادی شهرهای زیارتی و مسیرهای منتهی به‌آنها؛ ۴. شکل‌گیری معماری و هنر اسلامی متمایز؛ ۵. تقویت همبستگی اجتماعی میان پیروان مذاهب مختلف اسلامی. زیارت در طول تاریخ اسلام، به‌عنوان عاملی برای حفظ پیوستگی تاریخی و انتقال میراث فرهنگی عمل کرده است. مطالعات تاریخی نشان داد که مسیرهای زیارتی، همچون راه‌های تجاری، نقش مهمی در تبادل فرهنگی و تمدنی داشته‌اند. زیارت در اندیشۀ اسلامی، تجلی‌گاه ارتباط معنوی انسان با خداوند از طریق تکریم اولیای الهی است. این عمل عبادی-اجتماعی، با تقویت بُعد معنوی زندگی جمعی، به‌شکل‌گیری تمدنی معنویت‌محور کمک کرده است.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254027_86721c2cea9a86a802baf9a61e478287.pdf

محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 امام حسین(ع)؛ اصلاح‌گری؛ سبک زندگی اجتماعی؛ عدالت اجتماعی؛ کرامت انسانی سبک زندگی اجتماعی امام حسین(ع)؛ الگویی برای کنش اجتماعی مبتنی بر کرامت، عدالت و مسئولیت‌پذیری 39 62 254028 FA غلامرضا خوش فر گروه جامعه‌شناسی و ارتباطات، دانشگاه گلستان، گلستان، ایران 0000-0002-8381-7061 Journal Article 2026 06 26 A social lifestyle refers to the manner in which a believer engages with society and interacts with power, justice, ethics, and collective responsibilities. The conduct (sirah) of the Infallible Imams (PBUT) serves not only as a model for individual life but also as a practical example of responsible and reform-oriented social action. Within the socio-political context of the Umayyad era, Imam Husayn (PBUH) presented an enduring model of social life founded upon human dignity, the pursuit of justice, and the reform of society. This study aims to explain the components of Imam Husayn’s social lifestyle and to analyze its dimensions within the historical and social context of Ashura. The research adopts a descriptive–analytical approach and is based on reliable historical, hadith, and analytical sources. The findings indicate that human dignity, social responsibility, justice-seeking, reformism, freedom and awareness, and ethical conduct constitute the fundamental and interconnected elements of this social lifestyle. The results further demonstrate that Imam Husayn’s social action followed a coherent and conscious logic in which religious faith was inseparably linked with social commitment and public morality. Beyond being merely a historical model, this social lifestyle can serve as an analytical framework for understanding religious social action in contemporary societies facing crises of justice, domination, and moral deviation. سبک زندگی اجتماعی، به‌چگونگی کنش مؤمن در عرصۀ اجتماع و مواجهه او با قدرت، عدالت، اخلاق و مسئولیت‌های جمعی اشاره دارد. سیرۀ معصومان(ع)، نه‌تنها الگوی زیست فردی، بلکه نمونۀ عینی کنش اجتماعی مسئولانه و اصلاح‌گرانه است. امام حسین(ع) در بستر اجتماعی- سیاسی عصر اموی، الگویی ماندگار از سبک زندگی مبتنی بر کرامت انسانی، عدالت‌خواهی و اصلاح جامعه ارائه کرده است. این پژوهش، با هدف تبیین مؤلفه‌های سبک زندگی اجتماعی آن حضرت و تحلیل ابعاد آن در زمینۀ تاریخی- اجتماعی عاشورا، با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع تاریخی، روایی و تحلیلی معتبر انجام شده است. یافته‌ها نشان داد که کرامت انسانی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی، عدالت‌خواهی، اصلاح‌گری، آزادی و آگاهی، و اخلاق‌مداری، مؤلفه‌های اساسی و درهم‌تنیدۀ این سبک زندگی هستند. نتایج، بیانگر آن است که کنش اجتماعی امام حسین(ع)، منطقی منسجم و آگاهانه دارد که در آن ایمان دینی با تعهد اجتماعی و اخلاق عمومی پیوندی ناگسستنی یافته است. این سبک زندگی فراتر از یک‌الگوی تاریخی، می‌تواند به‌عنوان چارچوبی تحلیلی برای فهم کنش دینی در شرایط بحران عدالت، سلطه و انحراف اخلاقی در جوامع معاصر به‌کار گرفته شود.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254028_97fe84bede93ddc8085ed75c8fc024b9.pdf

محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 Lessons from the Kufans’ Unfounded Promises for Contemporary Societies عبرت‌هایی از وعده‌های بی‌پشتوانۀ کوفیان برای جوامع امروز 63 82 254029 FA علی صغیری دکتری، گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران علی‌محمد صغیری طلبه سطح ۲، سفیران هدایت گرگان، گرگان، ایران. Journal Article This article aims to explain the phenomenon of “unfounded promises” in the event of Ashura and to derive its lessons for contemporary societies that are confronted with populism and deceptive promises. The present study employs a descriptive–analytical research method. Historical data related to the event of Ashura were first collected and described from reliable historical sources (including al-Tabari, al-Baladhuri, al-Jahiz, and others). The data were then analyzed using the theoretical framework of populism developed by scholars such as Mudde, Müller, and Moffitt. Adopting a comparative–analytical approach, the study compares the behavior of the Kufans with contemporary populism and proposes a framework for distinguishing genuine promises from false ones. The findings reveal that the people of Kufa, through passionate letters and enthusiastic promises, invited Imam Husayn (peace be upon him) to Kufa. However, when faced with the need for practical action, they broke their covenant and abandoned him. The roots of this behavior can be traced to factors such as fear of the ruling authority, attachment to worldly interests, weakness of faith, and slogan-driven attitudes devoid of steadfast determination. These factors collectively led to empty promises and ultimate betrayal. A similar pattern can also be observed in modern societies, where populists attract public support through emotional slogans and grand promises, yet in practice either fail to deliver or abandon their commitments altogether. In conclusion, the lesson of Ashura for contemporary societies is to avoid placing trust in unsupported promises and to carefully examine the practical record of those who make claims. This article proposes a model, based on the teachings and conduct of Imam Husayn (peace be upon him), for distinguishing sincere promises from false ones, while emphasizing the necessity of accountability, transparency, and practical commitment. مقالۀ حاضر با هدف تبیین پدیدۀ «وعده‌های بی‌پشتوانه» در واقعۀ عاشورا و استخراج آموزه‌های آن برای جوامع امروزی که با پوپولیسم و وعده‌های فریبنده مواجه‌اند، نگاشته شده است. روش پژوهش، پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. بدین‌ترتیب که ابتدا داده‌های تاریخی مرتبط با واقعۀ عاشورا از منابع معتبر (طبری، بلاذری، جاحظ و...) استخراج و توصیف گردیده، سپس با بهره‌گیری از چارچوب نظری پوپولیسم (مود، مولر، موفیت) تحلیل شده است. رویکرد پژوهش، تطبیقی- تحلیلی است و با مقایسۀ الگوی کوفیان با پوپولیسم معاصر، به‌ارائۀ الگویی برای تشخیص وعده‌های صادق از کاذب پرداخته است. کوفیان با نامه‌های پرشور و وعده‌های حماسی، امام حسین(ع) را به‌سمت کوفه فراخواندند، اما هنگام مواجهه با عمل، پیمان‌شکنی کردند و ایشان را تنها گذاشتند. ریشۀ این رفتار را می‌توان در عواملی چون هراس از قدرت حاکم، گرایش به‌دنیا، سستی ایمان، و شعارزدگیِ بدونِ ارادۀ استوار جست‌وجو کرد که همگی زمینه‌ساز وعده‌های بی‌پشتوانه و خیانت نهایی شدند. این الگو در جوامع امروزی نیز تکرار می‌شود؛ جایی‌که پوپولیست‌ها با شعارهای احساسی و وعده‌های بزرگ، اقبال عمومی را جلب می‌کنند، اما در عمل یا کارایی لازم را ندارند یا به‌تعهدات خود پشت می‌پوشانند. نتیجۀ پژوهش نشان داد که عبرت عاشورا برای جوامع امروز، پرهیز از اعتماد به‌وعده‌های بی‌پشتوانه و بررسی دقیق پیشینۀ عملی مدعیان است. این مقاله، الگویی برای تشخیص وعده‌های صادق از کاذب بر اساس سیرۀ حسینی ارائه می‌دهد و بر ضرورت مطالبۀ عملی، شفافیت و پاسخ‌گویی تأکید می‌کند.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254029_f8b3fc3b05f46dbf3bed5cf2b694fc4d.pdf

محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 From Imposed Isolation to Spiritual Authority:An Analysis of Imam al-Sajjad’s (A.S.) Strategiesin Transforming Society’s Perception ofthe Ahl al-Bayt (A.S.) during the Umayyad Era از انزوای تحمیلی تا مرجعیت معنوی: تحلیل راهبردهای امام سجاد(ع) در تغییر نگرش جامعه نسبت به‌اهل‌بیت(ع) در عصر اموی 83 96 254030 FA محمد رضا افروغ دانشکدۀ حقوق و الهیات، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران شقایق افروغ دانشکدۀ حقوق و الهیات، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران Journal Article 2026 06 27 The event of Ashura is regarded as a turning point in the history of Islam, producing profound political, social, and cultural consequences for the Muslim community, particularly for the Ahl al-Bayt (A.S.). Through propaganda, political repression, and the manipulation of public opinion, the Umayyad government sought to marginalize the Ahl al-Bayt (A.S.), undermine their religious and social status, and consolidate its own political legitimacy. Employing a descriptive–analytical approach and drawing upon historical and hadith sources, this study examines the strategies adopted by Imam al-Sajjad (A.S.) to transform society’s perception of the Ahl al-Bayt (A.S.). The findings indicate that Imam al-Sajjad (A.S.), by preserving and revitalizing the memory of Ashura, promoting Islamic teachings in the form of supplications, educating intellectual elites, supporting the oppressed and disadvantaged, and reconstructing the social capital of the Ahl al-Bayt (A.S.), successfully paved the way for the transition of Muslim society from hostility toward the Ahl al-Bayt to recognizing their spiritual authority. These strategies not only ensured the survival of Shi’ism but also laid the foundations for the intellectual and scholarly movement that flourished during the eras of Imam al-Baqir (A.S.) and Imam al-Sadiq (A.S.). واقعۀ عاشورا، نقطۀ عطفی در تاریخ اسلام به‌شمار می‌آید که پیامدهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی گسترده‌ای برای جامعۀ اسلامی، به‌ویژه اهل‌بیت(ع) در پی داشت. حکومت اموی با بهره‌گیری از ابزارهای تبلیغاتی، سرکوب سیاسی و مهندسی افکار عمومی، تلاش کرد اهل‌بیت(ع) را از جایگاه دینی و اجتماعی خویش خارج سازد و مشروعیت سیاسی خود را تثبیت کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع تاریخی و حدیثی، به‌بررسی راهبردهای امام سجاد(ع) در تغییر نگرش جامعه نسبت به‌اهل‌بیت(ع) می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان داد که امام سجاد(ع) از طریق بازسازی حافظۀ عاشورا، ترویج معارف دینی در قالب دعا، تربیت نخبگان فکری، حمایت از محرومان و بازآفرینی سرمایۀ اجتماعی اهل‌بیت(ع)، موفق شد زمینۀ انتقال جامعۀ اسلامی از فضای اهل‌بیت‌ستیزی به‌سوی مرجعیت معنوی اهل‌بیت(ع) را فراهم سازد. این راهبردها نه‌تنها بقای تشیع را تضمین کرد، بلکه مقدمات شکل‌گیری نهضت علمی عصر امام باقر(ع) و امام صادق(ع) را نیز فراهم آورد.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254030_7e911f560fa35effefa4d917c914302d.pdf

محمدحسین مردانی نوکنده پژوهشنامه معارف حسینی 2538-6417 11 43 2026 09 23 Identifying the Managerial and Social Characteristics of Lady Zaynab شناخت ویژ‌گی‌های حضرت زینب(س) در بُعد مدیریتی و اجتماعی 97 118 254031 FA سعید حجازی فر استادیار، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران سید علی اصغر علوی دکتری، گروه قرآن و علوم (گرایش مدیریت)، جامعه‌المصطفی العالمیه، قم، ایران 0009-0002-5043-4918 Journal Article Lady Zaynab al-Kubra (peace be upon her) is one of the most outstanding figures in Islamic history. Her role in the fields of management, society, and culture—particularly during the movement of Ashura—holds a distinguished position. Employing a historical-analytical approach and drawing upon reliable historical sources as well as contemporary studies, this research examines the various dimensions of Lady Zaynab’s personality and seeks to analyze her managerial and social model within the framework of modern concepts of management and sociology. The findings indicate that Lady Zaynab demonstrated remarkable qualities in areas such as crisis management, transformational leadership, emotional management, social activism, and cultural resilience. These characteristics provide an effective model for Islamic management in contemporary societies. حضرت زینب کبری(س)، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های تاریخ اسلام است که نقش او در عرصه‌های مدیریتی، اجتماعی و فرهنگی، به‌ویژه در جریان نهضت عاشورا جایگاهی ممتاز دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی- تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع معتبر تاریخی و پژوهش‌های معاصر، به‌بررسی ابعاد مختلف شخصیت حضرت زینب(س) پرداخته است و تلاش می‌کند الگوی مدیریتی و اجتماعی ایشان را در چارچوب مفاهیم معاصر مدیریت و جامعه‌شناسی تحلیل کند. یافته‌ها نشان داد که حضرت زینب(س) در حوزه‌هایی، همچون مدیریت بحران، رهبری تحول‌آفرین، مدیریت عاطفی، کنشگری اجتماعی و مقاومت فرهنگی، واجد ویژگی‌هایی هستند که می‌تواند به‌عنوان الگویی کارآمد برای مدیریت اسلامی در جوامع معاصر مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.maarefehosseini.ir/article_254031_32cb5d46358e1df28f124e1831b11d7c.pdf