از جمله ویژگیهای شاخص قیام امام حسی(ع)، خونین شدن این قیام با خون مطهر شهیدان، بهویژه حضرت علی اصغر(ع)است. بر اساس نقل مقاتل و کتابهای تاریخی و مفاد زیارتنامهها، امام حسین(ع)در روز عاشورا خون زخم و جراحت خویش را به آسمان پاشید و صورت مبارکش را با آن رنگین کرد. همچنین خون علی اکبر(ع)و علی اصغر(ع)را نیز به هنگام شهادت به آسمان پاشید و قطرهای از آن خونها به زمین بازنگشت. بر این خونین کردن صحنه شهادتِ بهترین عزیزان از سوی امام حسین(ع)، بهویژه علی اصغر(ع) منطق و اهدافی حاکم است. نوشتار پیش رو با روش توصیفی _ تحلیلی و شیوه کتابخانهای، به کشف این منطق خون میپردازد.
